INFORMACJA
dotycząca procedury ubiegania się o pozwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
na zorganizowanie i przeprowadzenie zbiórki publicznej oraz składania sprawozdania ze zbiórki publicznej

 

Podstawa prawna:

1. ustawa z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz. U. Nr 22, póz. 162 z późn. zm.),
2. rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie sposobów przeprowadzania zbiórek publicznych oraz zakresu kontroli nad tymi zbiórkami (Dz. U. Nr 199, poz. 1947),
3. ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.),
4. ustawa o opłacie skarbowej z dnia 9 września 2000 r. (Dz. U. Nr 86, poz. 960 z późn. zm.).

 

Wszelkie publiczne zbieranie ofiar w gotówce lub naturze na pewien z góry określony cel wymaga pozwolenia właściwego terenowo organu władzy(art. 1 ustawy o zbiórkach publicznych, zwanej dalej ustawą).

 

Pozwoleń na przeprowadzenie zbiórki udzielają, w drodze decyzji administracyjnej:

1. wójt, burmistrz (prezydent miasta) - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze gminy lub jej części,
2. starosta - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze powiatu lub jego części obejmującej więcej niż jedną gminę,
3. marszałek województwa - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze województwa lub jego części obejmującej więcej niż j eden po wiat,
4. minister właściwy do spraw wewnętrznych - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze obejmującym więcej niż jedno województwo.

 

W przypadku, gdy zebrane ofiary mają być zużyte poza granicą Rzeczypospolitej Polskiej, pozwolenia na zbiórkę udziela minister właściwy do spraw wewnętrznych, za zgodą ministra właściwego do spraw zagranicznych i ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Pisma, z prośbą o opinię dotyczącą wydania pozwolenia, do ministra właściwego do spraw zagranicznych i ministra właściwego do spraw finansów publicznych kieruje minister właściwy do spraw wewnętrznych.

 

Zgodnie z art. 3 ustawy pozwolenie na zbiórkę publiczną może być udzielone wówczas, gdy „cel zbiórki nie jest przeciwny prawu oraz ze stanowiska publicznego jest godny poparcia. Za takie cele uważa się przede wszystkim cele: religijne, państwowe, oświatowe, zdrowotne, kulturalno-społeczne i społeczno-opiekuńcze".

 

Pozwolenie na zbiórkę publiczną może być udzielone jedynie stowarzyszeniom i organizacjom, posiadającym osobowość prawną, albo komitetom, organizowanym dla przeprowadzenia określonego celu (art. 4 ustawy). Cel zbiórki winien być zgodny ze statutem stowarzyszenia lub organizacji, bądź z aktem organizacyjnym komitetu.

 

Wniosek o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej, skierowany do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, podpisany przez osoby upoważnione do wyrażania oświadczeń woli (w sprawach majątkowych) w imieniu wnioskodawcy, powinien zawierać:

1. cel (lub cele - wymienione każdy z osobna), zgodne ze statutem lub aktem organizacyjnym wnioskodawcy, na który mają być przeznaczone środki pochodzące ze zbiórki, tj. jednoznaczne określenie na co faktycznie mają zostać przekazane środki ze zbiórki publicznej; informacja, iż maj ą to być cele statutowe byłaby zbyt ogólna dla potrzeb prowadzonego postępowania administracyjnego,
2. formy prowadzenia - mogą to być do wyboru: dobrowolne wpłaty na konto, założone osobno dla każdej zbiórki publicznej przez przeprowadzającego zbiórkę publiczną, zbieranie ofiar do puszek kwestarskich, zbieranie ofiar do skarbon stacjonarnych, sprzedaż cegiełek wartościowych, sprzedaż przedmiotów oraz zbieranie ofiar w naturze,
3. obszar na jakim będzie zbiórka prowadzona,
4. miejsce wydatkowania zebranych ofiar (tzn. w kraju czy za granicą),
5. termin rozpoczęcia i zakończenia zbiórki,
6. plan przeprowadzenia zbiórki, który określa sposób informowania o prowadzonej zbiórce publicznej, liczbę osób, które mają brać udział w zbiórce publicznej, przewidywane koszty przeprowadzenia zbiórki publicznej, w tym rodzaj i wysokość poszczególnych wydatków.

 

W sytuacji, gdy jedną z form zbiórki ma być sprzedaż cegiełek wartościowych do wniosku należy dołączyć wzory tych cegiełek w poszczególnych nominałach, określić ilość w poszczególnych nominałach i wartość ich emisji (łączna kwota). Cegiełki te, jako druki ścisłego zarachowania, powinny być sporządzone w sposób uniemożliwiający ich podrobienie bez stosowania technik specjalnych i wiedzy fachowej. Na każdej cegiełce wartościowej sprzedawanej w ramach zbiórki publicznej, umieszcza się nazwę przeprowadzającego zbiórkę, jego adres, kolejny numer cegiełki, a także jej cenę. Na cegiełce może być umieszczona informacja dotycząca celów zbiórki publicznej.

 

Natomiast na każdym przedmiocie sprzedawanym w ramach zbiórki publicznej, wyraźnie i w sposób trwały podaje się nazwę przeprowadzającego zbiórkę publiczną, oraz cenę przedmiotu. Napisy te powinny wyróżniać przedmioty sprzedawane w ramach zbiórki publicznej, od innych przedmiotów, znajdujących się w obrocie.

 

Zbieranie ofiar w naturze może być dozwolone tylko w przypadku, gdy wszystkie dary będą mogły być w niezmienionej postaci zużyte na cel, określony w pozwoleniu.

 

Bardzo ważne jest odpowiednie, jednoznaczne sprecyzowanie celu (-ów) i form prowadzenia zbiórki, obszaru, jaki zbiórka będzie obejmować, przedstawienie planu jej prowadzenia oraz określenie kosztów przeprowadzenia planowanej zbiórki (powinny być jak najniższe - nie po winny jednak przekroczyć 10% zebranej kwoty).

 

Do wniosku należy dołączyć aktualny statut wnioskodawcy (lub akt organizacyjny komitetu ze wskazaniem osób odpowiedzialnych za rozliczenie zbiórki - podać serię i numer dowodu osobistego lub numer PESEL) oraz aktualny wyciąg z rejestru sądowego (w przypadku komitetów - pełny skład osobowy z podpisami oraz adresami członków). Możliwe jest również nadesłanie uwierzytelnionych kopii powyższych dokumentów. Uprawnionym do uwierzytelniania dokumentów jest organ, który wydał dokument, albo notariusz. Organ dopuszcza dokonanie poświadczenia przez radcę prawnego lub adwokata. Poświadczenie statutu możliwe jest również przez osoby uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu wnioskodawcy (na każdej stronie czytelne podpisy za zgodność z oryginałem) oraz załączenie oświadczenia o zgodności kopii załączonego statutu z aktualnym brzmieniem statutu zarejestrowanym przez sąd rejestrowy oraz podaniem daty tego poświadczenia.

 

Organ administracji wydając decyzję pozwalającą na przeprowadzenie zbiórki publicznej obok celu i form jej prowadzenia, określa w sentencji jej termin. Oznacza to, że udzielone pozwolenie na przeprowadzenie zbiórki publicznej jest de facto skuteczne od momentu odebrania go przez wnioskodawcę, a zatem dopiero od tego momentu możliwe jest prowadzenie zbiórki publicznej.

 

Uprawomocnienie decyzji następuje po 14 dniach od momentu otrzymania jej przez stronę postępowania, jeśli nie zwróci się ona w tym terminie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

 

Pozwolenie można odebrać osobiście (lub przez pełnomocnika posiadającego oryginał pełnomocnictwa) w Departamencie Zezwoleń i Koncesji MSWiA ul. Domaniewska 36/38, 02-672 Warszawa, w dniach od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00 - 12.30 oraz 13.00-15.00 (w Biurze Podawczym na parterze - przy wejściu). Może zostać ono również doręczone drogą pocztową (przesyłką poleconą- za zwrotnym potwierdzeniem odbioru).

 

Opłatę skarbową w wysokości 76 zł, zgodnie z ustawą z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, póz. 960 z późn. zm.) uiszcza się po wydaniu pozwolenia w formie znaków opłaty skarbowej lub dokonując wpłaty na konto bankowe. Informację o tym, iż wniosek Strony został rozpatrzony pozytywnie, organ administracji przesyła wnioskodawcy odrębnym pismem.

 

SPRAWOZDANIE z wyników zbiórki publicznej należy dostarczyć w terminie 1 miesiąca po zakończeniu zbiórki wraz załączonym ogłoszeniem prasowym o wynikach zbiórki. Publiczne ogłoszenie wyników zbiórki publicznej należy umieścić w prasie, w rozumieniu przepisów Prawa prasowego, o zasięgu obejmującym co najmniej obszar, na którym zbiórka została przeprowadzona.

 

Ogłoszenie powinno zawierać: nazwę i siedzibę przeprowadzającego zbiórkę publiczną, nazwę organu, oraz datę i numer pozwolenia, sumę zebranych ofiar pieniężnych, uwzględniającą ilość i rodzaj zebranych ofiar na poszczególne cele, według form zbiórki publicznej, rodzaj i ilość zebranych ofiar w naturze, wysokość kosztów przeprowadzenia zbiórki publicznej, z dokładnym wymienieniem rodzaju i wysokości poszczególnych wydatków.

 

W sprawozdaniu oprócz wymienionych wyżej elementów należy podać:

1. dokładne przedstawienie podziału czystego dochodu ze zbiórki publicznej, stanowiącego sumę zebranych ofiar pomniejszoną o wskazane koszty zbiórki publicznej, z wymienieniem wykonanych zadań w ramach realizacji celów, na które dochód ten został przeznaczony, oraz sum albo ilości i rodzaju ofiar w naturze przekazanych na każdy z tych celów. W przypadku, gdy organizator zbiórki publicznej nie wykorzysta w okresie trwania zbiórki wszystkich zebranych darów winien poinformować organ o pozostałych darach oraz o sposobie i terminie ich wykorzystania, a także nadesłać dodatkowe uzupełnienie sprawozdania o wydatkowaniu środków zebranych w ramach zbiórki,
2. wykaz kwotowo-rzeczowy kosztów przeprowadzenia zbiórki (z wyszczególnieniem rodzaju i kwot poniesionych kosztów na zorganizowanie i przeprowadzenie zbiórki); należy również podać procentowy udział kosztów w stosunku do zebranej kwoty.

 

Ponadto organizator zbiórki publicznej powinien nadesłać do organu, który wydał pozwolenie kopię ogłoszenie prasowego.

 

Jeżeli zbiórka publiczna nie została przeprowadzona, należy o tym, w formie pisemnej, poinformować organ, który wydał pozwolenie oraz podać przyczyny, z powodu, których nie przeprowadzono zbiórki.

 

Dodatkowe informacje, dotyczące prowadzenia zbiórek publicznych, można uzyskać u pracowników prowadzących zagadnienia zbiórek publicznych w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji pod nr tel. /0-22/ 60 159 98 oraz /0-22/ 60 141 88.