ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia .......................... 2004 r.
w sprawie standardów centrum powiadamiania ratunkowego
Na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 113, poz. 1207 i Nr 154, poz. 1801, z 2002 r. Nr 241, poz. 2073, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 oraz Nr 124, poz. 1152) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa standardy:
1) postępowania centrum powiadamiania ratunkowego, zwanego dalej centrum;
2) techniczne pomieszczeń centrum;
3) wyposażenia centrum.
§ 2.
1)Centrum zorganizowane jest w sposób zapewniający jego ciągłe funkcjonowanie oraz dokonywanie analizy:
1) aktualnych możliwości podmiotów przewidzianych do prowadzenia i wspomagania działań ratowniczych;
2) ilości ratowników oraz rodzaju środków i sprzętu ratowniczego;
3) możliwości szpitalnych oddziałów ratunkowych w zakresie medycznych działań ratowniczych w warunkach szpitalnych na rzecz osób poszkodowanych w zdarzeniach pojedynczych, złożonych oraz w zdarzeniach masowych i katastrofach, a także w czasie wprowadzenia stanu nadzwyczajnego;
4) informacji o zagrożeniach z systemów monitoringu własnego lub z instytucji współdziałających;
5)danych dotyczących wezwań i wywołań ratowniczych oraz powiadamiania i dysponowania podmiotów, a także prowadzenia działań ratowniczych;
6)ćwiczeń przeprowadzanych z elementami planów ratowniczych.
Centrum realizuje zadania w oparciu o zasady:
1) przyjmowania, kwalifikacji i selekcji wezwań oraz wywołań alarmowych dotyczących stanów nagłego zagrożenia życia, zdrowia, środowiska lub mienia, wymagających podjęcia działań ratowniczych;
2)dysponowania sił i środków według procedur ujętych w powiatowym planie ratowniczym, o którym mowa w odrębnych przepisach;
3) koordynacji i wspomagania działań ratowniczych w zakresie dysponowania sił i środków na podstawie decyzji kierującego działaniem ratowniczym lub lekarza koordynatora medycznych działań ratowniczych;
4) informowania organów administracji publicznej i podmiotów przewidzianych do realizacji zadań z zakresu bezpieczeństwa - w razie potrzeby spowodowanej rodzajem lub skalą zdarzenia, w szczególności podczas zdarzeń masowych oraz w sytuacjach, gdy siły i środki obecne na miejscu zdarzenia są niewystarczające;
5) uruchamiania procedur udzielania pomocy poza obszarem działania danego centrum;
6) powiadamiania właściwych terytorialnie organów władzy i ludności - w przypadkach tego wymagających o rodzaju i wielkości zagrożenia, w tym także poprzez środki masowego przekazu oraz system łączności służb ratowniczych i podmiotów współdziałających podczas organizowania i prowadzenia działań ratowniczych lub system alarmowania i ostrzegania;
7)uruchomienia procedur funkcjonowania centrum w czasie katastrofy lub po ogłoszeniu stanu nadzwyczajnego.
1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 134, poz. 1436)
1.W przypadku jednoczesnego wystąpienia kilku zgłoszeń przyjmuje się je w kolejności pozwalającej na ratowanie życia i zdrowia ludzkiego, środowiska oraz mienia.
2.Przyjmowanie, kwalifikacja i selekcja wezwań oraz wywołań alarmowych, o której mowa w ust. 2 pkt 1, odnotowywane są w Zleceniu interwencji zespołu ratownictwa medycznego, określonym w załączniku do rozporządzenia, według zasad obowiązujących w Krajowym Systemie Ratowniczo Gaśniczym i w jednostkach ochrony zdrowia.
§ 3.
Infrastruktura techniczna i wyposażenie pomieszczeń centrum służy efektywnemu wypełnianiu zadań, o których mowa w § 2, oraz zachowaniu ciągłości działania i wymiany informacji podczas zdarzeń jednostkowych, mnogich, masowych i katastrof z zachowaniem możliwości pracy przy braku zasilania.
§ 4.
Centrum wyposażone jest w awaryjne plany ewakuacji personelu i sprzętu technicznego w miejsca zastępcze oraz w procedury funkcjonowania w sytuacjach nadzwyczajnych zagrożeń dla życia i zdrowia lub środowiska.
§ 5.
1.Siedziba centrum wyposażona jest w:
1) salę dyspozytorską;
2) pomieszczenia do pracy i ćwiczeń zespołu reagowania kryzysowego;
3) salę do współpracy ze środkami masowego przekazu i doskonalenia pracy dyspozytorów;
4) pomieszczenia zaplecza socjalnego, sanitarnego i technicznego.
2.Sala dyspozytorska, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi miejsce pracy dyspozytorów służb ratowniczych oraz może stanowić miejsce pracy dyspozytorów innych służb realizujących lub zabezpieczających zadania z zakresu ochrony ludności lub środowiska w czasie katastrof lub ogłoszenia stanów nadzwyczajnych.
3.Wyposażenie sali dyspozytorskiej pozwala każdemu dyspozytorowi obsługiwać swoje stanowisko dyspozytorskie równorzędnie z pozostałymi, wyposażonymi w terminale komputerowe z oprogramowaniem, telefoniczną konsolę dyspozytorską oraz systemy łączności bezprzewodowej i przewodowej.
4.Norma powierzchni sali dyspozytorskiej, przypadająca na jednego dyspozytora wynosi nie mniej niż 6 m2 .
5.Sala dyspozytorska wraz z zapleczem technicznym zawiera w szczególności:
1) stanowiska pracy dla co najmniej trzech dyspozytorów, w tym co najmniej jednego dyspozytora medycznego i dyspozytora Państwowej Straży Pożarnej;
2) urządzenia i sprzęt rozmieszczone w sposób zapewniający wzajemne porozumiewanie i współdziałanie dyspozytorów, o których mowa w ust. 5 pkt 1, oraz z sąsiednich centrów powiadamiania ratunkowego i wojewódzkiego stanowiska koordynacji ratownictwa;
3) sprzęt i aparaturę do zbierania informacji od specjalistów różnych dziedzin ratowniczych i przetwarzanie ich na potrzeby działań ratowniczych, koniecznych do wspomagania decyzji kierującego działaniem ratowniczym lub koordynatora medycznych działań ratowniczych;
4) sprzęt zapewniający wymianę informacji między kierującym działaniem ratowniczym lub koordynatorem medycznych działań ratowniczych, a przewidzianymi w planie ratowniczym szpitalnymi oddziałami ratunkowymi oraz ośrodkami wyspecjalizowanymi w leczeniu skomplikowanych urazów, zatruć i innych nagłych zagrożeń dla życia i zdrowia;
5) sprzęt zapewniający dostarczenie informacji zespołowi reagowania kryzysowego podczas katastrof lub wprowadzenia stanu klęski żywiołowej;
6) mapę cyfrową i inne mapy na potrzeby prognozowania zagrożeń i prowadzenia działań ratowniczych;
7) powiatowe i zakładowe plany ratownicze oraz dane z komputerowych baz operacyjno ratowniczych;
8) sprzęt niezbędny do rejestracji alarmowych rozmów telefonicznych i korespondencji radiowej oraz analizowania czasu wyjazdu, pobytu i powrotu zadysponowanych do działań sił i środków ratowniczych;
9) sprzęt i urządzenia pozwalające archiwizować dokumentację i dane dotyczące przebiegu działań ratowniczych.
6.Wyposażenie sali dyspozytorskiej powinno zapewniać także bezpieczne i higieniczne warunki pracy dyspozytorów w zakresie oświetlenia, wymiany powietrza, zabezpieczenia przed wilgocią i niekorzystnymi warunkami cieplnymi, nasłonecznieniem oraz przed drganiami, hałasem i innymi czynnikami szkodliwymi lub uciążliwymi dla zdrowia, o których mowa w odrębnych przepisach.
§ 6.
Centrum wyposażone jest co najmniej w następujące systemy:
1)informatyczne;
2)telekomunikacyjne;
3)radiowe;
4)rejestratory treści rozmów radiowych i telefonicznych w trybie alarmowym;
5)kontroli dostępu;
6)zasilania awaryjnego;
7)lokalizacji pojazdów;
8)prezentacji multimedialnej i obsługi biurowej;
9)dostępu do wewnętrznej sieci transmisji danych.
§ 7.
Standardy sanitarne dla centrum powiadamiania ratunkowego określają odrębne przepisy.
§ 8.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od daty ogłoszenia.
W POROZUMIENIU:
MINISTER ZDROWIA
MINISTER INFRASTRUKTURY
UZASADNIENIE
1.Istniejący stan rzeczy oraz cel wprowadzenia zmiany.
W art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 113, poz. 1207 i Nr 154, poz. 1801, z 2002 r. Nr 241, poz. 2073, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 oraz Nr 124, poz. 1152) wprowadzona została delegacja dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia i ministrem do spraw łączności do określenia standardów:
1) postępowania centrum powiadamiania ratunkowego;
2) technicznego pomieszczeń centrum powiadamiania ratunkowego;
3) wyposażenia centrum powiadamiania ratunkowego.
Rozporządzenie w sprawie centrum powiadamiania ratunkowego określa te standardy
w ujęciu funkcjonalnym na potrzeby ratownictwa medycznego, technicznego, chemicznego, ekologicznego i gaszenia pożarów, a ponadto stanowi, że infrastruktura techniczna służy efektywnemu wypełnianiu zadań z wymienionych dziedzin oraz zachowaniu ciągłości działania i wymiany informacji podczas zdarzeń jednostkowych, masowych i katastrof.
Centrum powiadamiania ratunkowego zorganizowane jest w sposób zapewniający jego ciągłe funkcjonowanie oraz wyposażone jest w awaryjne plany ewakuacji w miejsca zastępcze i procedury funkcjonowania w sytuacjach nadzwyczajnych zagrożeń życia, zdrowia lub środowiska.
Infrastruktura teleinformatyczna jest nierozłącznym elementem wyposażenia technicznego centrum powiadamiania ratunkowego.
Wejście w życie rozporządzenia spowoduje skutki finansowe szacowane na kwotę 224.000.000 zł. Kwota ta jest niezbędna do realizacji wszystkich zadań nałożonych w ramach uruchomienia CPR, w tym zadań związanych z minimalnym wyposażaniem technicznym imodyfikacją systemu przyjmowania, kwalifikacji i selekcji wywołań oraz archiwizacji zgłoszeń ratowniczych. Od 2000 r. przekazano na budowę CPR kwotę 18.873.998 zł, z czego 14.124.373 zł z Ministerstwa Zdrowia i Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, a pozostała kwota pochodzi od samorządów.
Aktualnie funkcjonuje 45 centrów powiadamiania ratunkowego, zaś pozostałe będą uruchamiane sukcesywnie w latach 2004 2007.
Do dnia 1 lipca 2002 r. starostowie złożyli 265 wniosków o dofinansowanie tworzenia centrów.
Ponadto na Starostach spoczywa w myśl ustawy bieżące finansowanie funkcjonującego Centrum Powiadamiania Ratunkowego.
Organizacja Centrum Powiadamiania Ratunkowego w oparciu o proponowane zapisy, spójne z kierunkiem rozwoju systemu ratowniczego o zasięgu powszechnym, niewątpliwie zwiększy efektywność wykorzystania sił i środków wszystkich podmiotów ratowniczych. Czytelny podział kompetencji, dokumentacji i jednoznaczne zasady analizy działań zwiększą w sposób zasadniczy bezpieczeństwo obywateli Polski i obywateli innych państw przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ciągłość działania i stały nadzór nad aktualnymi możliwościami wszelkich podmiotów ratowniczych umożliwi ich włączenie do międzynarodowych, a w szczególności funkcjonujących na terenie Unii Europejskiej, systemów ratowniczych. Pozwoli to w pełni zrealizować zadania jakie formacjom, służbom, instytucjom i organizacjom ratowniczym stawia społeczeństwo obywatelskie na progu XXI wieku.
2.Różnica między dotychczasowym, a proponowanym stanem prawnym:
Proponowana regulacja nie była dotychczas objęta zakresem obowiązującego prawa.
3.Charakterystyka i ocena skutków prawnych:
Projektowane zmiany uporządkują aktualny stan prawny i dostosują go do obowiązującej delegacji ustawowej.
4.Opinia zgodności projektu z prawem Unii Europejskiej:
Przedmiotowy projekt nie jest objęty prawem Unii Europejskiej.
Wyniki przeprowadzonych konsultacji społecznych.
Projekt rozporządzenia nie został poddany konsultacjom społecznym z uwagi na zakres przedmiotowy, który nie wymaga powyższej czynności.
1.Wpływ regulacji na:
a)sektor finansów publicznych
Wejście w życie rozporządzenia spowoduje dodatkowe skutki finansowe dla budżetu państwa. Koszty wprowadzenia standardów do CPR zostały wstępnie oszacowane w treści uzasadnienia w pkt 1.
b)rynek pracy
Wejście w życie rozporządzenia nie będzie miało wpływu na rynek pracy.
c)konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki
Wejście w życie rozporządzenia nie będzie miało wpływu na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.
d)sytuację i rozwój regionalny
Wejście w życie rozporządzenia nie będzie miało wpływu na sytuację i rozwój regionalny.
14 października 2004
|
|